.ماه از محاق برگشت
خورشید محکوم به سنگسار شد
اجرای حکم چهاردهم ماه
ماه در شب بدر سرفراز
ستاره ها را به شبهای محاق میخواند
فرار ، آری فرار .!
فرار ستاره های دنباله دار را دیده ای
و فرار عروس را در شب زفاف
******************************
خورشید و ماه در شب تاریک.
پشت کوه.
دور از نگاه زهره و پروین و مشتری.
در آرزوی وصلت هم سرخ میشدند .
آن شب ترانه بود .
آن شب شراب بود و کلام عاشقانه بود .
آن شب محاق بود.
مهتاب را نه کس اش انتظار بود .
خورشید و ماه چو به وصلت در آمدند
نجوای عاشقانه بود و خیال و پر نسیم ،
تا خوابشان ربود .
اما علی الصباح کلاغان خبر شدند .
خورشید را به محکمه بردند صبح زود .
قبل از طلوع فجر ،
قبل از پریدن خواب از رخ سحر .
قاضی جزای جرم محاقش به خط نوشت .
باید که سنگسار شودبنده هوس .
در کهکشان ، به راه مکه ، میان ستارگان .
آری ، جزای جرم فقط سنگسارو بس .
بعد از دو هفته ماه به اوج فلک رسید .
با سینه ستبر، سر مست و پر نشاط !
قاضی به محکمه اورا نخوانده بود !
اودر شب محاق گناهی نکرده بود !
********************************************8
ماه یک شب خسته و بی خواب شد یاد یار افتاده و بی تاب شد
در محاق آن شب هوای یار کرد رو به سوی خانه خمار کرد
دید خورشیدی در میخانه است در به در اندر پی جانانه است
دید خورشید و دلش بی تاب شد قند در توی دل او آب شد
کرد تعظیمی واو را بوس کرد دست او بگرفت و خود را لوس کرد
برد اورا چادری بر سر گذاشت ریخت پایش از طلا و هرچه داشت
ماه بود و آن همه حسن و جمال کرد خورشید جهان را بی خیال
چشمهای مشتری در خواب بود زهره مشغول نوائی ناب بود
از نگاه چشم او مسحور شد گاه نزدیک آمد و گه دور شد
گفت روشن کن محاقم راشبی گرم کن جانم تو امشب با تبی
کهکشانیها همه مست و خراب نوش جان کردند مسکر جای آب
هر کسی در فکر کار خویش بود جز همان گرگی که فکر میش بود
ماه قلاب خودش در آب کرد ماهی خورشید را بی تاب کرد
تاطلوع صبح ، ره بسیار هست کهکشان خوابند و، اوبیدار هست
ماهتاب و آفتاب امشب گم اند چون شراب هفت ساله در خُم اند
این شراب کهنه را که جوش نیست پشت دیوار خُم اینک موش نیست
پس بیا امشب به عشرت تن دهیم تا ازاین غول هوس خود را رهیم
ماه با خورشید هم بستر شدند هر دو کس بودند و ناکس تر شدند
آن دو امشب عقل از کف داده اند در مسیری پر گنه افتاده اند
همچو آتش هردو در بستر شدند جسم هاشان هردو خاکستر شدند
چون خموشی رفت بر هرم هوس هردو خوابیدند بی ترس عسس
هردو در خواب خوشی لغزان شدند همچو مجنونان و بی مغزان شدند
عاقبت چون صبح کم کم شد پدید هیچ کس در شرق خورشیدی ندید
چون طلوع فجر پاسی دیر شد دست و پای عقل در زنجیر شد
هر کدام از خود دروغی ساختند واقعیت پشت گوش انداختند
تا کلاغان ماجرا را یافتند این خبر در کهکشان انداختند
راز خورشیدو مه زیبا جمال فاش شد افتا در ایل و محال
آبرو ریزی چو رود نیل شد این خبر در صور اصرافیل شد
برده شد خورشید با صد همهمه با دو سه مامور سوی محکمه
چون گنه روشن بد و شاهد زیاد باز جوئی گشت قاضی را ز ، یاد
حکم با خط خوشی تنظیم شد ماه اندر این میانه جیم شد
منشی آمد حکم قاضی خواند و رفت ماه در ماتم همانجا ماند و گفت
حکم قاضی سنگسار و کشتن است نور را در خون خود آغشتن است
تا دو هفته حکم اجرا میشود هست قانونی و احیا میشود
در همان عصری که او شد سنگسار قرص مه اندر افق شد آشکار
قرص مه با هر ستاره کارداشت او ازاین کارش نه ترس و عار داشت
های قاضی در پی این ماجرا هیچ پرسیدی تو از مه که چرا؟
سنگسار ان شد جزای آفتاب ماه باشد بی گنه در این کتاب ؟
مردو زن هرگز برابر نیستند یا اگر هستند این ور نیستند !
